Infekcja ta jest wyjątkowo dokuczliwa, nieprzyjemna i krępująca. Zaczyna się nagłym bólem w dole brzucha oraz uczuciem ciągłego parcia na pęcherz. Wydala się wtedy niewielkie ilości moczu, a czynności tej towarzyszy ból.
Układ moczowy jest jednym z ważniejszych organów ustroju. Odpowiada za powstawanie, gromadzenie i wydalanie mocz
u. Najczęściej narażony na dysfunkcje bywa pęcherz. Do tego zbiornika o pojemności 500 ml – mocz spływa stale. Co pewien czas jest wydalany przez cewkę moczową. Pęcherz moczowy bardzo często jest atakowany przez drobnoustroje. Wystarczy kąpiel w niezbyt czystym jeziorze lub basenie, a już powstaje stan zapalny.
Zapalenie pęcherza moczowego najczęściej wywołują bakterie, które dostają się do niego przez cewkę moczową. Cewka moczowa kobiet jest krótka i szersza od mężczyzn. Sąsiaduje też bezpośrednio z drogami rodnym i odbytem. Patogeny mają więc o wiele łatwiejszą drogę do przebycia.
Ryzyko zachorowania zwiększają wady układu moczowego, cukrzyca, założony cewnik. Nieleczone stany zapalne macicy i jajników mogą sprzyjać zakażeniu na drogi moczowe.
Co wywołuje zapalenie pęcherza?
Sprawcami zakażenia pęcherza moczowego są bakterie. W 80% chorobę wywołują Gram ujemne, z Escherichia coli na czele. Patogen ten występuje we florze jelita grubego, a kiedy przedostanie się do układu moczowego jest niebezpieczny. Bakteria ta ma rzęski, którymi przywiera do nabłonka dróg moczowych. Dzięki temu może tam przetrwać. Powstaje wtedy zapalenie śluzówki pęcherza, z nieprzyjemnymi dolegliwościami: częstym, bolesnym oddawaniem moczu, zwykle po kropelce. Zapach moczu staje się specyficzny, jest on mętny, nieraz zabarwiony na czerwono (erytrocyty). Zwiększeniu ulega także ilość leukocytów, pojawia się białko i wzrasta stężenie bakterii.
Ostatnio obserwuje się wzrost infekcji wywołanych bakteriami Gram dodatnimi. Agresorem bywa również Chlamydia trachomatis, bardzo mały patogen przenoszony drogą płciową, który u obu partnerów powoduje m.in. zapalenie cewki moczowej. Nieleczona prowadzi do zapalenia pęcherza.
Metody leczenia
W momencie pojawienia się pierwszych dolegliwości wskazujących na stan zapalny pęcherza, mocz należy rozcieńczyć i zakwasić. Oznacza to przyjmowanie dużej ilości płynów (np. wody z cytryną czy herbatek ziołowych), które zwiększają produkcję moczu. W tej sposób wypłukiwane są bakterie z błon śluzowych, co wpływa na jałowość układu moczowego.
Żurawina skutecznie pomaga zwalczać bakterie w pęcherzu.
U zdrowego człowieka pH moczu jest kwaśne, u chorego – zasadowe. Dobrym sposobem zakwaszania moczu jest wzbogacenie diety chorego żurawinami. Kompot, sok czy kapsułki zawierające wyciąg z tej rośliny są bardzo pomocne przy stanach zapalnych pęcherza. Zawarte w żurawinie proantocyjany sprawiają, że zarazkom trudniej się przylepić do błony śluzowej (wewnętrznej wyściółki pęcherza). Ograniczają też one rozmnażanie patogenów i zwiększają ich wydalanie z moczem. Sok żurawinowy zapobiega też tworzeniu się złogów w nerkach. Owoce te działają wzmacniająco, pobudzają pracę trzustki (ważne, dla osób chorych na cukrzycę), są polecane nadciśnieniowcom.
2 paź 2011 o 22:24
Bardzo ciekawy artykuł! I przydatny! Nie wiedziałam, że E. coli ma rzęski, które się przyczepiają? Czy w takim razie dostępne leki (typu Furaginum) tylko usuwają te bakterie, które są nieprzyczepione czy też takie, które są przyczepione? Co do właściwości żurawiny – istotnie tak jest, zauważyłam sama poprawę gdy zaczęłam stosować ProUro, więc polecam.
Czy piwo ma jakikolwiek wpływ na zapalenia pęcherza czy tylko na nerki?
4 paź 2011 o 17:01
Ekspertem w tej dziedzinie nie jestem, ale wydaje mi się, że wszystkie bakterie są zwalczane poprzez aplikowane lekarstwo, nie tylko te nieprzyczepione. Piwo nie wywołuje zapalenia pęcherza – działa jedynie moczopędnie