Kilka fałdek na brzuchu to nie tylko problem estetyczny. Każdy dodatkowy kilogram zwiększa ryzyko kłopotów ze zdrowiem.
Prosta droga do otyłości
Jeśli będziesz bagatelizować to, że ważysz coraz więcej, nie obejrzysz się, jak zafundujesz sobie otyłość. Weź centymetr krawiecki i zmierz sobie obwód w talii. Gdy mieści się między 80–87 cm (u mężczyzn 91–101 cm), masz nadwagę, gdy przekroczy 88 cm (u mężczyzn 102 cm) – to już otyłość. Innym sposobem jest obliczenie wskaźnika masy ciała BMI (ang. body mass index). Wagę w kilogramach podziel przez wzrost w metrach
podniesiony do kwadratu. BMI między 25 a 30 wskazuje na nadwagę, a powyżej 30 – na otyłość. Jeśli w porę nie zacznie się jej leczyć, zwykle prowadzi do chorób układu krążenia i cukrzycy.
Wstęp do cukrzycy
Nadwaga zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2, ponad 90 proc. osób z tym typem cukrzycy to osoby otyłe. Istotą cukrzycy typu 2 jest zaburzone działanie insuliny w komórkach organizmu (insulinooporność). Tkanki, do których dociera insulina, nie rozpoznają (lub rozpoznają słabo) sygnału związanego z obecnością insuliny, uniemożliwiając dostanie się glukozy do komórek (nie chcą się one otworzyć magicznym insulinowym „kluczem”). Początkowo organizm przełamuje tę oporność, wydzielając coraz więcej insuliny. Ale w końcu trzustka nie jest już w stanie produkować większej ilości tego hormonu i cukier, zamiast wnikać do komórek, pozostaje we krwi. Zrzucenie nadmiaru kilogramów może odwrócić bieg wydarzeń. Dlatego główną metodą leczenia cukrzycy typu 2 jest właśnie odchudzanie.
Serce w opałach
Nadwaga i otyłość, zaburzając gospodarkę lipidową w organizmie (podwyższony poziom trójglicerydów i obniżony dobrego cholesterolu HDL), zwiększają ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób układu krążenia. Osoby „puszyste” mają częściej nadciśnienie tętnicze (ryzyko u kobiet otyłych rośnie czterokrotnie), a ze względu na zwiększoną krzepliwość krwi są też bardziej narażone na tworzenie się zakrzepów, więc częściej zapadają na zawał i udar mózgu. Kobietom z BMI większym niż 29 zawał przydarza się 3 razy częściej niż z BMI w granicach normy. Wraz ze wzrostem wagi rośnie zapotrzebowanie organizmu na tlen, zwiększa się więc objętość tłoczonej przez serce krwi, a to prowadzi do przerostu lewej komory serca. Otłuszczenie serca dodatkowo upośledza jego pracę i krążenie.
Problemy ze stawami
U osoby, która waży ok. 70 kg, nacisk na kręgosłup podczas leżenia na plecach wynosi ok. 25 kg, podczas stania wzrasta do 100 kg, w czasie siedzenia – do 175 kg. Każdy kilogram to dodatkowe obciążenie dla wszystkich stawów (np. biodrowych). Prowadzi do zwyrodnień oraz różnych deformacji i związanych z tym dolegliwości: bólów, obrzęków, ograniczenia ruchomości w stawach. Kręgosłup krzywi się, kręgi ścierają, dochodzi do dyskopatii. Osoby z nadwagą częściej cierpią na bóle nóg i płaskostopie.
Kamienie i hemoroidy
Schorzenia pęcherzyka żółciowego 6 razy częściej dotyczą osób z nadwagą. Wysokie stężenie cholesterolu w żółci, a niskie kwasów żółciowych zwiększa skłonność tworzenia się kamieni. Na skutek nadmiaru tkanki tłuszczowej w brzuchu dochodzi do stłuszczenia wątroby i zakłócenia pracy przewodu pokarmowego. Złe nawyki żywieniowe (jedzenie potraw tłustych i słodkich) oraz brak ruchu prowadzą do zaparć i sprzyjają powstawaniu hemoroidów.
Ostatnie komentarze